همایون شجریان، وارث شخصیت پدر
با درود بر شماها.
اشاره: بعد از نزدیک به یک ماه و پس از آغاز زندگی مشترکم، بار دیگر در کنار شما و با شما هستم و خواهم بود و از ایده ها و دیدگاه های مفیدتان استفاده خواهم کرد، هر چند در این مدت در زمینه ی موسیقی اتفاقات مثبت و خوبی به وقوع پیوسته است که به حتم در مورد آنها مطالب بسیاری در همه جا خوانده اید. اما یکی از مواردی را که به ذهنم آمد تا بدان اشاره نمایم، در اینجا می آورم تا بیشتر و بهتر به مسایل هنر و لوازم مهم آن بیاندیشیم. در مورد همایون شجریان می نویسم که به زعم بنده با برترین گروه موسیقی چند سال اخیر ایران - دستان- به مدت ۴ شب در تالار وزارت کشور کنسرت موفقی را برگزار کرد.
با آرزوی موفقیت برای یکایک شما دوستان عزیز
***
همایون شجریان، وارث شخصیت پدر
آن چه که برای هنرمند شدن در عرصه ی موسیقی - و البته همه ی هنرها به نوع دیگر- مهم است، تنها به پنجه و مضراب خوب و تحریرهای ریز برنمی گردد! اگر فردی تمام اینها را داشته، اما شخصیت خود را به درستی نیافته باشد، وانگهی با هر درجه از فن و مهارت، هر چه که بنوازد و بخواند، بی معنی است و به دل نمی نشیند و ماندگار نخواهد بود. بنان را شخصیتش بنان کرد، شجریان را هم. پایور را شخصیتش پایور کرد، صبا را هم و به همین ترتیب تا آخر. پس همه ی عوامل ظاهری برای هنرمند بودن در کنار تشخص معنی پیدا می کند.
همایون شجریان را چند باری دیده ام و آن گونه که در مقاله های قبلی ام در رابطه با هنر او نوشته ام، از مصاحبت با وی که جوان با شخصیتی می نمود، لذت بردم. این شخصیت والا در صدای او هم به عینه نمود دارد. با این وصف است که می بینیم چگونه متواضعانه در برابر جمع می خواند و خاضعانه از پدر رخصت می طلبد، دست او را می بوسد و در بخشی هم از او می خواهد تا یاری اش نماید. در واقع او این اخلاق و رفتار را مدیون شخصیت پدری است که جهانی او را می شناسد و پسرش هم وارث همان شخصیت است. شجریان اگر اندیشه و رفتار والای خود را به همراه نداشت، هیچ گاه به این درجه از مقام هنری نمی رسید، چنان که دیده ایم افراد دارای صدای خوش دیگری - که شاید به لحاظ شکل و وسعت صدا از شجریان چیزی کم نداشته باشند.- چگونه مغلوب درجه ی پایین شخصیت خود شده اند و در اذهان مردم نیز به عنوان فرد عامی و بازاری در عرصه ی موسیقی شناخته شدند. حال می بینیم که فرزند خلف شجریان پدر هم به درستی از شاخصه ی رفتار پدرش بهره گرفته است و در دنیایی که وقتی جوانی چهار روز ساز می زند و آوازکی می خواند، خود را استاد می داند(!)، فروتنی و صبر و خوش رفتاری را از یاد نمی برد. او فارغ از نمایش ها و ادا و اطوارهای مرسوم در بین برخی از جوانان حوزه ی موسیقی به کار خود ادامه می دهد. هر چند برای او مسیر سختی در آینده برای حفظ این برتری باید متصور بود، اما از خوش نهاد بودن وی برمی آید که بایستی توقع مان را از همایون، هر روز بالاتر ببریم، چرا که خود او این ذهنیت را در ما ایجاد کرده است و راه گریزی هم برایش وجود ندارد! همایون این شانس را هم داشته است و دارد که در کنار بزرگان موسیقی به هنرنمایی بپردازد که این مسأله خود به رشد سریع شرایط هنری اش انجامیده است، پس به همان نسبت، بلکه بیشتر از هر کس دیگری، رفتار و کردار او به چشم می آید و خدا را شکر آن گونه که همه شاهد بوده ایم و می بینیم، او مسیر بیراهه ای را در پیش نگرفته است و به حتم هم نه خواهد گرفت و نه می تواند، چرا که همان گونه که گفتیم، او وارث شخصیتی است که به طور یقین به ماندگاری او کمک خواهد کرد و آن گونه پیش می رود که مردمان این سرزمین تا سال های سال آواز او را بشنوند و از ان لذت ببرند. برای همایون عزیز آرزوی توفیق روزافزون داریم.
* عکس: خبرگزاری مهر
