موسسه ی فرهنگی، هنری رهاورد پارسیان شیراز نخستین کارگاه آموزش آواز، ویژه ی بانوان را در شیراز برگزار می نماید. در این کلاس آموزشی فشرده که به مدت دو روز در روزهای پنج شنبه، ۷ و جمعه ۸ آذر برگزار می شود، هنرمند پیشکسوت آواز، سرکار خانم پری زنگنه در مورد اصول صداسازی، سبک های آوازی و فن بیان به آموزش علاقمندان خواهد پرداخت. شماره تماس ۲۲۶۱۶۰۶ - ۷۳۲۷۲۴۵(۰۷۱۱) جهت اطلاع در مورد این کارگاه، اعلام و مهلت ثبت نام تا ۶ آذر تعیین شده است.

***

گروه شهناز، برآیند توجه به تازگی، طراوت و ایجاد پشتوانه در موسیقی

 

     تشکیل گروه شهناز را برآیند آن نوع تفکر باید دانست که نیاز به طراوت، تازگی و پشتوانه را برای موسیقی ایرانی لازم می داند و آن را به درستی حس می کند. هرچند موسیقی ایرانی بیشتر از آن به درستی اندیشه در راه پیشرفت خود احتیاج دارد، چنین اقداماتی از سوی بزرگان و پیشکسوتان موسیقی باعث بروز توانایی ها و استعدادهای جوانان هنرمندی می شود که در حوزه ی موسیقی، از آن چه نشان می دهند، بیشتر می دانند. البته ای کاش جوانان ساکن در شهرهای غیر از تهران نیز این امکان را پیدا می کردند تا در کنار بزرگان موسیقی وجود هنری خود را نشان دهند که کم نیستند افراد جوانی که در دیگر نقاط این مملکت، ساز را به زیبایی و با احساس تمام می نوازند و آوازشان را هم به همین صورت می خوانند، اما دریغ که فرصت نشان دادن توانایی هایشان را در این زمینه پیدا نمی کنند. بگذریم.

       آرزوی هر جوان فعال در عرصه ی هنر، نشستن در کنار بزرگان آن است که در عرصه ی موسیقی، این اتفاق خجسته با تلاش استاد محمدرضا شجریان، در گروهی به نام شهناز - والبته یکی دو نفر از اساتید دیگر در گروه های دیگر - به منصه ظهور رسید تا بدانیم نوبت آن رسیده است تا این جوانان لایق و شایسته در زیر سایه ی حمایت های معنوی پیشکسوتان، به روی صحنه روند و لیاقت خود را به همگان نشان دهند. در همین رابطه باید بگویم عیب و ایراد گیری به طور معمول از بدیهی ترین و ساده ترین کارهایی است که ما ایرانی های خوش ذوق می توانیم انجام دهیم، آن گونه که بعد از اجراهای همین گروه شهناز هم این پیشامد به وجود امد و عده ای که خود در خانه نشسته و نظاره گری بیش نیستند، شمشیر انتقاد منفی را از رو بستند! عده ای تفاوت سطح نوازندگان را با هنر جناب شجریان جزو اصلی ترین بخش انتقاد خود قرار دادند، حال آن که هیچ گاه از خود نپرسیدند اگر قرار باشد بزرگان موسیقی نظیر استاد شجریان فقط با افراد هم سطح و هم فکر در برنامه ای کنار هم بنشینند، بیشتر از یک گروه نمی تواند ایشان را همراهی نماید! از سوی دیگر فردی چون شجریان، خود را به نوعی قربانی توجه به جوانانی کرده است که اگر وی هم آنان را این گونه به جامعه ی موسیقی نمی شناساند، دیگر معلوم نبود این استعداد و توانایی خود را در کجا بایستی بنمایاند. هنرمندان پیشکسوت دیگر هم در طی این یکی دو سال همین مسیر را پیش رفته اند تا نشان دهند در زمینه ی توجه به جوانان، با استاد شجریان هم رأی و نظر هستند.

       به نظر می رسد با اجماع نظر در مورد همکاری بزرگان موسیقی با جوانان، راه برای نسل جوان باز شده است تا علاوه بر نشان دادن توانایی خود، با زیر و بم موسیقی ایرانی بیشتر از قبل آشنا شوند و نقاط ضعف و قوت کار خود را بهتر بشناسند. در عین حال نکته ی بسیار مهم، عدم ایجاد وابستگی ذهنی این جوانان است که نباید دایره ی مهارت شان فراموش شود و یا محدودیت ارایه ی هنر برای آنان به وجود آید که گویی در گروه شهناز نه تنها این اتفاق خود نیافتاده است، بلکه جای خوشحالی است که بگوییم یک نوع هم فکری و تبادل نظر بین بزرگ ترها و جوان ترها وجود داشته است که طبیعی است ادامه ی آن، به نفع موسیقی ما است.