بوی خوب موسیقی...شاید!
بوی خوب موسیقی...شاید!

اشاره: ممنون از لطف دوستانی هستم که هر چند مدتی است به دلیل گرفتاری های کاری، به مطلب گذاشتن در آن موفق نبوده ام، امّا بنده و این مجموعه را فراموش نکرده اند. در این روزها که کنسرت استاد شجریان و گروه قدیمی آوا برگزار می شود، پیام های خوشی از اجراهای موسیقی به گوش می رسد و خبر مهم آن که شجریان و مشکاتیان همدیگر را در آغوش کشیدند!
***
نواهای ایرانی:
خبر برگزاری کنسرت محمدرضا لطفی در ایران و آن هم بعد از سال ها، در ظاهر مقدمه ای شده است برای کنسرت های پیاپی بزرگان موسیقی این مرز و بوم که به خودی خود خبر خوشایندی است. د عین حال چشم منتظر مشتاقان، می طلبد که هنرمندان موسیقی با تمرین و تفکر نوینی پای بر صحنه ی سالن های موسیقی بگذارند تا دل علاقه مندان شان به جوش و خروش دربیاید و در این وانفسای تورّم و فقر فرهنگی و هنری و اجتماعی و غیره و ذلک، برای ساعتی تمام این چیزها به باد فراموشی سپرده شود و نوای حق موسیقی ملکوتی ایرانی، ایشان را به تفکر وادارد.
هرچند نوگرایی و نو اندیشی در موسیقی ایرانی به جنبش عملی عمومی در جامعه ی متخصص موسیقی تبدیل نشد، امّا انتظار حرکت رو به جلو و بکر و نواندیش از بزرگان پیشکسوت و برجستگان هنر موسیقی ایران زمین، انتظار به جا و به حق و منطقی می نماید، هر چند مجریان این برنامه های موسیقی، کسانی باشند که زحمت خود را برای موسیقی کشیده اند.
سر و صداها و در واقع بازتاب های خشن یا نرم بعد از کنسرت محمدرضا لطفی، آینه ی تمام نمای نوع حرکتی بود که در جامعه به عنوان "حرکت غیر اجتماعی" از آن یاد می شود. اجراهای موسیقی در بین دوستان و در جلسات خصوصی شبانه با اجراهای عمومی، تحت عنوان کنسرت مصداق "میان ماه من تا ماه گردون.....تفاوت از زمین تا آسمان است" را دارد. در جمع های خصوصی، تفکر و حرف تازه، جلوه ی معنی داری از خود نمی تواند نشان دهد، حال آن که در مجامع عمومی موسیقی و در اجرای عام آن، نگرش جدیدف معنی و مفهوم و بازتاب واقعی خود را پیدا می کند. هر چند اجرای موسیقی از سوی بزرگان، به خودی خود هم مطلوب می نماید، ولیکن دل زدگی و خستگی، حاصل کار گروهی می تواند باشد که بدون مطالعه ی کافی از نیازهای روز افراد علاقه مند به موسیقی، به اجرای موسیقی می پردازند تا کام تشنه ی علاقه مندان خاص را نیز همچنان، تشنه نگاه دارند.
به نظر می رسد تا زمانی که تعامل فکری و عملی زنجیر وار فرهنگی و هنری و حتّی اقتصادی بین مدیران و مسؤولان فرهنگ و هنر کشور یا بلکه بالاتر از آن، هنرمندان فعال در عرصه های مختلف هنری و در اینجا موسیقی و بالاخره مخاطبان ایجاد نشود، انتظار خلّاقیت و نو نگری، تعریف مبهمی خواهد داشت، اگر چه اجراهای بزرگ امسال در بخش موسیقی، شاید وشاید به عنوان نوید دهنده ی روزهای خوب موسیقی بتوانند باشند. ان شاا...