مقدمه: بعد از گذشت حدود ۴ ماه، بار ديگر تارنماي "نواهاي ايراني" در خدمت شما دوستان و ياران ديرينه خواهد بود. از شکل و شمايل تازه اي که مي بينيد، برمي آيد که رويکرد تا حدي متفاوت از قبل را در اين وبلاگ در پيش خواهم گرفت. تا چه در نظر آيد و چه قبول افتد...

***

- خبر:

    آخرين شب از كنسرت مشترك حسين عليزاده و محمدرضا درويشي با حضور جمعي از هنرمندان و اهالي موسيقي در تالار بزرگ كشور برگزار شد.

    در آخرين اجراي مشترك اركستر سمفونيك ناسيونال اكراين با حسين عليزاده و محمدرضا درويشي ـ شامگاه گذشته ـ هنرمنداني چون شهرام ناظري، همايون و محمدرضا شجريان، داريوش طلايي، داود گنجه‌اي، سالار عقيلي، هادي منتظري، محمدرضا اصلاني، سعيد پورصميمي، ليلي گلستان، پيمان يزدانيان، مجيد انتظامي و ... حضور داشتند.

     در بخش نخست اين كنسرت سوئيت سمفوني «كليدر» در هشت بخش و در بخش دوم قطعاتي همچون «شيشه رنگي» ساخته هوشيار خيام، «عصيان»، «ني‌نوا» و «تركمن» ساخته‌ي حسين عليزاده با تك‌نوازي هوشيار خيام، پاشا هنجني، وفا مصباحي، بهداد بابايي، مسعود شعاري و حسين عليزاده با رهبري ولاديمير سيرنكو و همراهي اركستر سمفونيك ناسيونال اوكراين اجرا شد.

***

- ديدگاه:

    حضور هنرمندان طراز اول مملکت در کنار هم آن قدر شيرين است که جاي نقد نمي گذارد. کنسرت محمدرضا درويشي و حسين عليزاده که بدون شک دو نفر از متفکرترين و محقق ترين موسيقيدانان تاريخ موسيقي ايران هستند، با تمام حرف ها و حديث هاي معمول که بعد از چنين اجراهايي وجود دارد، به خودي خود خبر خوشايند و منحصر به فردي مي تواند تلقي گردد. از سوي ديگر حضور هنرمندان بزرگ نامي هم چون شجريان، ناظري، طلايي و ... که شايد برخي از آنها بعد از سال هاي زيادي روي همديگر را مي بينند(!)، بسيار زيبا جلوه مي نمايد. مهم ترين مسأله ي موسيقي در مملکت ما غير از همه ي آن چيزهايي که ما مي دانيم، دوري هنرمندان از يکديگر است. با وجود همه ي مشکلات و موانع به وجود آمده بر سر راه موسيقي به خصوص در اين دو سه سال، باز هم جاي شکر باقي مي ماند که اين چنين اساتيدي به طور ناخواسته هم که شده، همديگر را در چنين برنامه هايي ملاقات مي کنند. اي کاش به جاي بدگويي ها و نقدهاي بي منطق حاکم، اين چنين گردهمايي ها و ديدارهايي چه خواسته و چه ناخواسته باز هم اتفاق بيافتد، بلکه با هم زبانی ها، همدلي ها و تبادل نظرها - البته اگر حوصله ای باشد! - گره موسيقي اين مملکت حداقل در آن بخشي که دست خود هنرمندان است، باز شود.